Mutyzm wybiórczy

Mutyzm wybiórczy (dawniej: mutyzm elektywny) to stosunkowo rzadkie zaburzenie, najczęściej występujące u małych dzieci, polegające na uporczywym braku mówienia w konkretnych sytuacjach społecznych (np. w szkole), mimo zachowanej zdolności mówienia i rozumienia języka oraz normalnego mówienia w innych sytuacjach (np. w domu). Zwykle zaczyna się przed 5. rokiem życia.

Kluczowa zmiana w rozumieniu tego zaburzenia: dziś rozumie się je przede wszystkim jako zjawisko ze spektrum lękowego (powiązane z silnym lękiem społecznym), a nie jako celową odmowę mówienia — dziecko nie "nie chce" mówić, tylko doświadcza czegoś na kształt paniki uniemożliwiającej mówienie w sytuacjach wyzwalających. Dawna nazwa "mutyzm elektywny" sugerowała właśnie tę mylną, wolicjonalną interpretację, stąd zmiana terminologii.